پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۹۳

فصل بهار عشق و تماشای اشک ماست

چشم سفید ما، کف دریای اشک ماست

مستی که پشت پا به جهان خراب زد

طوفان سیل بادیه پیمای اشک ماست

بر کف گرفته کاسهٔ دریوزه، از صدف

دریا گدای گوهر والای اشک ماست

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۹۵روزی که غمزه اش به من خسته جنگ داشت
  2. شمارهٔ ۹۶با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟
  3. شمارهٔ ۹۷مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
  4. شمارهٔ ۹۸خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر است
  5. شمارهٔ ۹۹تا بود داغها، دل آزرده حال داشت
  6. شمارهٔ ۱۰۰کاو کاو مژه ی من به جگر خون نگذاشت
  7. شمارهٔ ۱۰۱تاراج صبر، دور نگاهش رواج داشت
  8. شمارهٔ ۱۰۲دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.