حزین لاهیجی
شمارهٔ ۹۱
شد قسمت خال تو،که مشک ختن ماست
بوسیدن آن لب، که زیاد از دهن ماست
مژگان تر، به هجر تو، ابر بهار ماست
در جوش داغ، سینهٔ ما، لاله زار ماست
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۹۳فصل بهار عشق و تماشای اشک ماست
- شمارهٔ ۹۴دعوی گر جاهل، به بغل دشمن خود داشت
- شمارهٔ ۹۵روزی که غمزه اش به من خسته جنگ داشت
- شمارهٔ ۹۶با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟
- شمارهٔ ۹۷مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
- شمارهٔ ۹۸خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر است
- شمارهٔ ۹۹تا بود داغها، دل آزرده حال داشت
- شمارهٔ ۱۰۰کاو کاو مژه ی من به جگر خون نگذاشت
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.