حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۵۶
من نازک دل از زخم زبان بسیار می رنجم
ز خنجر بیشتر، از حرف پهلودار می رنجم
اگر بیجا، ز من گردون ناهنجار می رنجد
نمی رنجم، ز طبع زودرنج یار می رنجم
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۵۸به راه آن وفا دشمن، سر و جان شاد می دادم
- شمارهٔ ۲۵۹نشود گشاده چون نی، گرهی ز کار دردم
- شمارهٔ ۲۶۰حاصلی که خرمن شد ، نذر خوشه چین دارم
- شمارهٔ ۲۶۱صبوحی می کند تکلیف، کز می کام بردارم
- شمارهٔ ۲۶۲شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم
- شمارهٔ ۲۶۳خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
- شمارهٔ ۲۶۴زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
- شمارهٔ ۲۶۵قناعت چون گهر، با ساغر و مینای خودکردم
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.