پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۶۴

زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم

از صفحهٔ دلها نشود محو، کلامم

نوری ست عیان، در نظر حرف شناسان

هر مردمک نقطه ی خورشید، غلامم

نظاره کن امروز، گلستان ارم را

در جلوه گه خامهٔ طاووس خرامم

هر لفظ حزین خانهٔ صد شاهد معنی ست

لیلی کده ها جلوه دهد طرف خیامم

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۶۶دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم
  2. شمارهٔ ۲۶۷نه یاد مصر و نه پروای کاروان دارم
  3. شمارهٔ ۲۶۸ز شمع خامه، هر جا در میان افسانه اندازم
  4. شمارهٔ ۲۶۹جز وصل علاج دل بیچاره ندارم
  5. شمارهٔ ۲۷۰به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازم
  6. شمارهٔ ۲۷۱از دل، به فرات مژه راهی ست چه سازم؟
  7. شمارهٔ ۲۷۲به صد شوریدگی، از بزم آن بی باک برخیزم
  8. شمارهٔ ۲۷۳زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.