شمارهٔ ۲۷۱

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۷۳زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشم
2. شمارهٔ ۲۷۴از ضعف مشکل آید، چون می برد ز خویشم
3. شمارهٔ ۲۷۵ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارم
4. شمارهٔ ۲۷۶با ماست، لطف چشم تغافل پناه،کم
5. شمارهٔ ۲۷۷شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم
6. شمارهٔ ۲۷۸بیهوده نگشتم به سراپای دو عالم
7. شمارهٔ ۲۷۹ز رنگش، اشک گلگون بادهٔ نابی ست در چشمم
8. شمارهٔ ۲۸۰دل و جان نژند را مانم