پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۷۵

ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارم

به کف تسبیح و با زنّار ترسا رشته ای دارم

تو در صحن چمن، با بانگ مطرب میگساری کن

که من در کوه و صحرا، آه خون آغشته ای دارم

مرا تبخاله بر لب زد، شراب آتش آلودی

تو درکش گر توانی، جام از کف هشته ای دارم

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۷۷شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم
  2. شمارهٔ ۲۷۸بیهوده نگشتم به سراپای دو عالم
  3. شمارهٔ ۲۷۹ز رنگش، اشک گلگون بادهٔ نابی ست در چشمم
  4. شمارهٔ ۲۸۰دل و جان نژند را مانم
  5. شمارهٔ ۲۸۱نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنم
  6. شمارهٔ ۲۸۲خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
  7. شمارهٔ ۲۸۳آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم
  8. شمارهٔ ۲۸۴چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.