پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۸۴

چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام

ز خویش و از همه آزاده ام، غلام توام

ز داغ عشق، کشیدم پیاله چون خورشید

غم خمار ندارم، که مست جام توام

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۸۶رنگین شد از رخت، چو رگ گل، نظاره ام
  2. شمارهٔ ۲۸۷ز دل برخاست شوری، دیدهٔ داغ درون روشن
  3. شمارهٔ ۲۸۸زانوی بی کسی هاست، بالین خستهٔ من
  4. شمارهٔ ۲۸۹نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من
  5. شمارهٔ ۲۹۰نهانی کرده ای یغما، دل من
  6. شمارهٔ ۲۹۱باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کن
  7. شمارهٔ ۲۹۲لخت دل با سینه از اشک مدام آمد برون
  8. شمارهٔ ۲۹۳صید از حرم کشد، خم جعد بلند تو
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.