پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۸۹

نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من

چو موج آید به ساحل، کشتی بی ناخدای من

به دنیا، خانهٔ از نقش پا برچیده ای دارم

چه خواهد برد سیلاب حوادث، از سرای من

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۹۱باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کن
  2. شمارهٔ ۲۹۲لخت دل با سینه از اشک مدام آمد برون
  3. شمارهٔ ۲۹۳صید از حرم کشد، خم جعد بلند تو
  4. شمارهٔ ۲۹۴ز تکبیر فنا، حاضر نشد وقت نماز تو
  5. شمارهٔ ۲۹۵دارم دلی دو نیم، ز تیغ زبان تو
  6. شمارهٔ ۲۹۶صفای وقت، ز دل های بی غبار بجو
  7. شمارهٔ ۲۹۷عریان ز صافی طینتی، از پردهٔ نیرنگ شو
  8. شمارهٔ ۲۹۸ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.