پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۹۶

صفای وقت، ز دل های بی غبار بجو

طراوت از نفس پاک نوبهار بجو

شکسته حال و پریشان دل و سیه بختم

مرا به حلقهٔ آن زلف تابدار بجو

کنار جدول و جو، جای تشنه کامان است

لب مرا، به لب تیغ آبدار بجو

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۹۸ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
  2. شمارهٔ ۲۹۹به دنبال خرام آن پری رو
  3. شمارهٔ ۳۰۰افسرده ایم، جام می خوشگوار کو؟
  4. شمارهٔ ۳۰۱سوخته جان دلم یکی، سنبل مشک فام، دو
  5. شمارهٔ ۳۰۲خوش آنکه پیماید قدح، چشم جفا پیمان تو
  6. شمارهٔ ۳۰۳به عاشقی، شده ام شهرهٔ جهان از تو
  7. شمارهٔ ۳۰۴چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و تو
  8. شمارهٔ ۳۰۵طرف نقاب اگر کشی، از رخ نازنین فرو
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.