شمارهٔ ۲۸۳

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۸۵سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شوبم
2. شمارهٔ ۲۸۶رنگین شد از رخت، چو رگ گل، نظاره ام
3. شمارهٔ ۲۸۷ز دل برخاست شوری، دیدهٔ داغ درون روشن
4. شمارهٔ ۲۸۸زانوی بی کسی هاست، بالین خستهٔ من
5. شمارهٔ ۲۸۹نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من
6. شمارهٔ ۲۹۰نهانی کرده ای یغما، دل من
7. شمارهٔ ۲۹۱باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کن
8. شمارهٔ ۲۹۲لخت دل با سینه از اشک مدام آمد برون