پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۸۰

دل و جان نژند را مانم

خاطر مستمند را مانم

داده دهرم به رایگان بر باد

پند ناسودمند را مانم

بر سراپای خویش چون نگرم

یک دل دردمند را مانم

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۸۲خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
  2. شمارهٔ ۲۸۳آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم
  3. شمارهٔ ۲۸۴چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام
  4. شمارهٔ ۲۸۵سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شوبم
  5. شمارهٔ ۲۸۶رنگین شد از رخت، چو رگ گل، نظاره ام
  6. شمارهٔ ۲۸۷ز دل برخاست شوری، دیدهٔ داغ درون روشن
  7. شمارهٔ ۲۸۸زانوی بی کسی هاست، بالین خستهٔ من
  8. شمارهٔ ۲۸۹نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.