پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۶۶

دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم

که چون دل، بلبل شوریده حالی در قفس دارم

نشد آسودگی حالی، نصیب کاروان ما

به هر وادی خروش دلخراشی، چون جرس دارم

عجب رسمی ست شهرستان دنیا را تماشا کن

که تنها من همین هشیارم و از پی عسس دارم

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۶۸ز شمع خامه، هر جا در میان افسانه اندازم
  2. شمارهٔ ۲۶۹جز وصل علاج دل بیچاره ندارم
  3. شمارهٔ ۲۷۰به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازم
  4. شمارهٔ ۲۷۱از دل، به فرات مژه راهی ست چه سازم؟
  5. شمارهٔ ۲۷۲به صد شوریدگی، از بزم آن بی باک برخیزم
  6. شمارهٔ ۲۷۳زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشم
  7. شمارهٔ ۲۷۴از ضعف مشکل آید، چون می برد ز خویشم
  8. شمارهٔ ۲۷۵ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.