شمارهٔ ۲۶۰

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۶۲شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم
2. شمارهٔ ۲۶۳خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
3. شمارهٔ ۲۶۴زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
4. شمارهٔ ۲۶۵قناعت چون گهر، با ساغر و مینای خودکردم
5. شمارهٔ ۲۶۶دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم
6. شمارهٔ ۲۶۷نه یاد مصر و نه پروای کاروان دارم
7. شمارهٔ ۲۶۸ز شمع خامه، هر جا در میان افسانه اندازم
8. شمارهٔ ۲۶۹جز وصل علاج دل بیچاره ندارم