پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۹۶

ای سر و سرور مغان، خیز و بیار چنگ و دف

جان مرا ز غم رهان، خیز و بیار چنگ و دف

مطرب عاشقان بزن راه حجاز، تا کنم

چهره ز اشک، ارغوان، خیز و بیار چنگ و دف

کرده سرود بلبلان، مست و خراب، گلستان

نرگس و لاله سرخوشان، خیز و بیار چنگ و دف

واعظ شهر اگر کند منع سماع صوفیان

نیست گنه به عاشقان، خیز و بیار، چنگ و دف

دیده به روی دلستان تا کنم آشنا، حزین

چند حجاب این و آن؟ خیز و بیار چنگ و دف

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹۸ای نمک حسن تو، شور نمکدان عشق
  2. شمارهٔ ۵۹۹نگردد غرق طوفان کشتی بی لنگر عاشق
  3. شمارهٔ ۶۰۰زلف پریشان نهد، سلسله بر پای عشق
  4. شمارهٔ ۶۰۱یک مشت سفله مانده بجا از کرام خلق
  5. شمارهٔ ۶۰۲چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟
  6. شمارهٔ ۶۰۳تا شد سر غم گرم به طوفان من از اشک
  7. شمارهٔ ۶۰۴جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشک
  8. شمارهٔ ۶۰۵هندوستان غربت بادا به ما مبارک
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.