پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۵

هندوستان غربت بادا به ما مبارک

هان دوستان شما را مرگ وفا مبارک

بوی بهار برخاست، ما خود اسیر دامیم

مرغان گلستان را برگ و نوا مبارک

قربانیان نازیم، در خاک و خون تپیده

ای خیل نازنینان، عید شما مبارک

از دور روزگاران ما را سر است و سامان

بالین بیقراران، سنگ آسیا مبارک

گرم از نظر گذشتی، آه از دل حزینم

بیگانه طوری تو، با آشنا مبارک

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۷چو بر سر زند شاخ، مستانه گل
  2. شمارهٔ ۶۰۸رنگین سخنی چون کند از خامهٔ ما گل
  3. شمارهٔ ۶۰۹خطّ تو، لوح صفحه طراز کتاب گل
  4. شمارهٔ ۶۱۰جهان ساده پر کار است از نقش و نگار دل
  5. شمارهٔ ۶۱۱عشق اگر یار شود از اثر زاری دل
  6. شمارهٔ ۶۱۲زهی ز صبح بناگوشت آفتاب خجل
  7. شمارهٔ ۶۱۳ای از رخت مشاطه را، صد چشم حیران در بغل
  8. شمارهٔ ۶۱۴شدم ز توبهٔ بی صرفه در بهار خجل
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.