پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۹

خطّ تو، لوح صفحه طراز کتاب گل

خال تو نقطهٔ ورق انتخاب گل

بفکن عنان جلوه گلگون ناز را

تا موج سبزه می گذرد از رکاب گل

هرکس شکسته است به جامی خمار خویش

بلبل فتاده مست ز جام شراب گل

در حیرتم نسوخت چه سان از حجاب عشق؟

تا سوخت برق ناله بلبل نقاب گل

جوش بهار شیشهٔ طاقت به سنگ زد

شستم غبار توبهٔ دل را به آب گل

با حسن شرمگین چه کند چشم شوخ عشق؟

آتش به بلبلان زده، برق حجاب گل

هر بوته ای ز تاب شود، بوته ی گداز

آید اگر فسانه بلبل به خواب گل

شهری ست محو نالهٔ مستانه ات حزین

خلقی خراب بلبل و بلبل خراب گل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۱۱عشق اگر یار شود از اثر زاری دل
  2. شمارهٔ ۶۱۲زهی ز صبح بناگوشت آفتاب خجل
  3. شمارهٔ ۶۱۳ای از رخت مشاطه را، صد چشم حیران در بغل
  4. شمارهٔ ۶۱۴شدم ز توبهٔ بی صرفه در بهار خجل
  5. شمارهٔ ۶۱۵حاجت اگر بری، در دولتسراست دل
  6. شمارهٔ ۶۱۶هرگه به یادش از جگر افغان برآورم
  7. شمارهٔ ۶۱۷چون طوطی اگر نام به گفتار بر آرم
  8. شمارهٔ ۶۱۸با یاد نرگست، چو می ناب می‌زدم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.