حزین لاهیجی
سپندآسا در آتشخانه می‌رقص
به بال شعله، چون پروانه می‌رقص
بیفکن خرقه، هنگام سماع است
ز مستوری برآ، مستانه می‌رقص
سرودی نیست به از غلغل می
به پای شیشه چون پیمانه می‌رقص
اگر مست سماعی در ره شوق
به یاهوی دل دیوانه می‌رقص
نه ای کمتر حزین از ذره در عشق
مدام از جلوهٔ جانانه می‌رقص
درباره‌ی حزین لاهیجیمحمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.