پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۸۷

ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط

حسنت کشیده بر ورق آفتاب خط

رسم است موی را رسد از شعله پیچ و تاب

زانرو نمی شود، نخورد پیچ و تاب خط

محرومیم ز رحم تو بسیار دور بود

جایی که شد ز لعل لبت کامیاب خط

چشم آن عذار ساده نیارد ز شرم دید

شاید برآرد آن گل رو، از حجاب خط

تب پرده پوش شمع کجا می شود حزین ؟

آن حسن شوخ را نکند در نقاب خط

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۸۹نی می سرود با دل پرشور در سماع
  2. شمارهٔ ۵۹۰رخ برفروختی، زدی آتش به جان شمع
  3. شمارهٔ ۵۹۱ای نثار ره تیغ تو سرافشانی شمع
  4. شمارهٔ ۵۹۲کرده عشق شعله خوب ریشه در جانم چو شمع
  5. شمارهٔ ۵۹۳چون لاله شد از باغ رخت قسمت من داغ
  6. شمارهٔ ۵۹۴دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ
  7. شمارهٔ ۵۹۵زندگی در جمع سامان رفت، حیف
  8. شمارهٔ ۵۹۶ای سر و سرور مغان، خیز و بیار چنگ و دف
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.