پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۸۸

عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟

بی جلوه جمال تو از گلستان چه حظ؟

دور از وصال یار چه لذت ز روزگار؟

بی یوسف از مرافقت کاروان چه حظ؟

از سیرگل به دیده خلد خار بی رخت

دور از قدت ز جلوهٔ سرو روان چه حظ؟

ما لذتی ز خلوت و کثرت نمی بریم

از خود گذشته را ز کنار و میان چه حظ؟

عیش وطن چه کار کند با دل حزین ؟

مرغ شکسته بال مرا ز آشیان چه حظ؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹۰رخ برفروختی، زدی آتش به جان شمع
  2. شمارهٔ ۵۹۱ای نثار ره تیغ تو سرافشانی شمع
  3. شمارهٔ ۵۹۲کرده عشق شعله خوب ریشه در جانم چو شمع
  4. شمارهٔ ۵۹۳چون لاله شد از باغ رخت قسمت من داغ
  5. شمارهٔ ۵۹۴دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ
  6. شمارهٔ ۵۹۵زندگی در جمع سامان رفت، حیف
  7. شمارهٔ ۵۹۶ای سر و سرور مغان، خیز و بیار چنگ و دف
  8. شمارهٔ ۵۹۷همه فیض است می پرستی عشق
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.