پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۹۳

چون لاله شد از باغ رخت قسمت من داغ

بر سر زدهام جایگل، از سیر چمن داغ

چون شمع که در پردهٔ فانوس درآید

در عشق تو بردم به گریبان کفن داغ

از مشک سوادیست به دنباله چشمش

کز شرم کند نافهٔ آهوی ختن داغ

با شام غریبان سرزلف بجوشم

آن نوع که از رشک شود صبح وطن داغ

خالیست حزین ازگل مقصود کنارم

دارم به دل از حسرت آن عهد شکن داغ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹۵زندگی در جمع سامان رفت، حیف
  2. شمارهٔ ۵۹۶ای سر و سرور مغان، خیز و بیار چنگ و دف
  3. شمارهٔ ۵۹۷همه فیض است می پرستی عشق
  4. شمارهٔ ۵۹۸ای نمک حسن تو، شور نمکدان عشق
  5. شمارهٔ ۵۹۹نگردد غرق طوفان کشتی بی لنگر عاشق
  6. شمارهٔ ۶۰۰زلف پریشان نهد، سلسله بر پای عشق
  7. شمارهٔ ۶۰۱یک مشت سفله مانده بجا از کرام خلق
  8. شمارهٔ ۶۰۲چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.