پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۶

پیغام غنچه با دم مشکل گشای کیست؟

بوی گل گسسته عنان در هوای کیست؟

بر گرد اوست کعبه و بتخانه در طواف

دولتسرای دل حرم کبریای کیست؟

سنبل به بر، بنفشه در آغوش می کشد

این نکهت از بهار خط مشکسای کیست؟

ز افغان شکیب نیست در آتش سپند را

مهر زبان دل، نگه سرمه سای کیست؟

از دور، سیل حادثه بوسد زمین عجز

محکم اساس عشق، ندانم بنای کیست؟

هر دل که هست، لاله صفت داغدار اوست

بیگانه خوی ما به جهان، آشنای کیست؟

انگشت شاخه ها به شهادت بلند شد

گل سایه پرور کف معجزنمای کیست؟

ما تشنه لب، ز آتش حسرت فسرده جان

یاقوت جانفزای تو آب بقای کیست؟

خون در دلم ز جلوهٔ گل جوش می زند

باغ و بهار آینه دار لقای کیست؟

کام حزین خسته به یک نوشخند داد

این مرحمت ز غنچهٔ رنگین ادای کیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۸گرمی مهر، به ویرانه و آباد یکی ست
  2. شمارهٔ ۱۸۹حق را بطلب مسجد و میخانه کدام است؟
  3. شمارهٔ ۱۹۰شمع سان با تو شبم رفت و تمنا مانده ست
  4. شمارهٔ ۱۹۱به تن ز بادهٔ عشق تو رنگ و بو کافی ست
  5. شمارهٔ ۱۹۲زان شراری که نهان در دل خارا می سوخت
  6. شمارهٔ ۱۹۳فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت
  7. شمارهٔ ۱۹۴نگاه گوشهٔ آن چشم میگسارم سوخت
  8. شمارهٔ ۱۹۵آمد آن شمع شبی بر سر و، سامانم سوخت
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.