پرش به محتوای اصلی
صابر همدانی صابر همدانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲

عاشقی کار طفل یکشبه نیست

حسن عشق این بود که ملعبه نیست

نشود قطره تا به یم واصل

آگه از آن مقام و مرتبه نیست

غافل از خود کسی که بنشیند

خبر از عالم مراقبه نیست

هرکه گیرد ز دست ساقی جام

احتیاجش به اهل مصطبه نیست

گر کسی را حساب باشد پاک

هیچگه بیمش از محاسبه نیست

چون دو آئینه را برابر هم

بین روشندلان مکاتبه نیست

به خم ابروی نگار قسم

هر چه کج شد، هلال یکشبه نیست

هر سخن را بکار نتوان بست

پند هر کس ز روی تجربه نیست

پند (صابر) کلام اهل دلست

سخن اهل دل مطایبه نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴هر که آمد در جهان پست و رفت
  2. شمارهٔ ۱۵یار رقیب دیده، سزایش ندیدن است
  3. شمارهٔ ۱۶سرکشی چندان که از تقدیر کردن مشکل است
  4. شمارهٔ ۱۷هر کجا هست دل آزار، دل زاری هست
  5. شمارهٔ ۱۸چه شد که کشور ما وادی خموشان است؟
  6. شمارهٔ ۱۹آن چشم مست را که دو صد چشم در پی است
  7. شمارهٔ ۲۰ز آن پیشتر، که چرخ گشاید کتاب صبح
  8. شمارهٔ ۲۱از بس که آفریده گلت را خدا ملیح
همه‌ی غزلیات ←

صابر همدانی درباره‌ی صابر همدانی

اسدالله صنیعیان فرزند محمدهادی متخلص به «صابر» و مشهور به «صابر همدانی» زادهٔ ۱۲۸۲ شمسی در شهر همدان، درگذشتهٔ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۳۵ شمسی در تهران و به خاک سپرده شده در گورستان امامزاده عبدالله شهر ری شاعر ایرانی است. وی در كودكى پدرش را از دست داد. از همان اوان كودكى بر اثر مطالعهٔ دیوان حافظ، ذوق سرودن شعر در وى پدیدار گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.