پرش به محتوای اصلی
حاجب شیرازی حاجب شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۱

شاهدان کار تموچین کرده‌اند

ره به تبت رخنه در چین کرده‌اند

چین و ژاپن تبت و تاتار، را

مشک با راز، زلف پرچین کرده‌اند

کرد گلزار عذار از خط سبز

چشم بد، را خوب برچین کرده‌اند

لادن و عود و عبیر و مشک‌بان

در میان هر عرقچین کرده‌اند

زلف را، در دست بهر صید دل

چون کمند رستمی چین کرده‌اند

بهر قربانی ره مشروطه را

در صف عشاق گلچین کرده‌اند

دین‌فروشان دکه باطل چیده‌اند

وحی حقْشان حکم برچین کرده‌اند

یوسفان صدق و عصمت «حاجبا»

حسن را عطف کمر، چین کرده‌اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۳حسن تو را، آفتاب و ماه ندارد
  2. شمارهٔ ۱۱۴عمر عزم بی‌وفایی می‌کند
  3. شمارهٔ ۱۱۵شد صبح وصل روشن یا ایها المدثر
  4. شمارهٔ ۱۱۶به می کشان صبحدم داد صلا پیر دیر
  5. شمارهٔ ۱۱۷روز جشن جم و هان نوبت جامست امروز
  6. شمارهٔ ۱۱۸دلدار دوست ترک سفر کرد ساز باز
  7. شمارهٔ ۱۱۹ای لعل تو شیرین و بیان تو شکرریز
  8. شمارهٔ ۱۲۰مطبوع اگر که مال بود جان اگر عزیز
همه‌ی غزلیات ←

حاجب شیرازی درباره‌ی حاجب شیرازی

میرزا حیدرعلی فرزند میرزا جعفر معروف به حاجب شیرازی (زادهٔ ۱۲۷۱ قمری در روستای کناره از توابع مرودشت، درگذشتهٔ ۱۳۳۴ قمری در تهران) شاعر، صوفی و هنرمند سدهٔ سیزدهم و چهاردهم است. پدرش، میرزا جعفر، از مشایخ سلسله ذهبیه و نقاش و قلمدان‌ساز بود. حاجب در جوانی با پدرش به شیراز رفت و علوم ادبی و نقاشی را در آن‌جا فراگرفت....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.