پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۵

ذوق عارف دگر و مشرب عامی دگراست

ناتمامی دگر ایخواجه تمامی دگر است

در خم و جام و قدح زاده انگور یکیست

پختگی طعم دگر دارد و خامی دگر است

هر نفس خاصیتی دارد و هر دل هنری

پادشاهی دگر ایخواجه غلامی دگر است

ین بستخوان پدر نازد و آن یک بهتر

که عصامی دگر ایخواجه عظامی دگر است

نام اسلام بر این هر دو توان گفت ولی

کیش سنی دگر و دین امامی دگر است

مکتبی نیز اگر لیلی و مجنون گفته است

قصه لیلی و مجنون نظامی دگر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷تسبیح تو ایشیخ که صد دانه تمام است
  2. شمارهٔ ۵۸از داغ غمت هر که دلش سوختنی نیست
  3. شمارهٔ ۵۹اگنون که گذشته ز شب تیره دو پاس است
  4. شمارهٔ ۶۰تو را آئینه محتاج حلب نیست
  5. شمارهٔ ۶۱شیخ و زاهد دوش اگر منع از شرابم کرده است
  6. شمارهٔ ۶۲مطرب امروز مگر نغمه سرائی دگر است
  7. شمارهٔ ۶۳ای مغبچه کو ره خرابات
  8. شمارهٔ ۶۴از هیچ دری حاجت درویش روا نیست
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.