پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۹۷

در دل ویران خیال رای تو مهمان

خانه مور است و بارگاه سلیمان

شمع بپروانه آتشین سخنی گفت

قصه ابطال بود عشق سلامان

پر مگس بود و عکس صورت سیمرغ

هر که سخن گفت از وجوب و زامکان

کرمک شب تاب نیز گفت مثالی

نیمه شبان از جمال مهر درخشان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹۹خدای جهان در جهان جهان
  2. شمارهٔ ۳۰۰عیب دانشور بود با ناکسان صهبا زدن
  3. شمارهٔ ۳۰۱رخ است آن یا چمن یا باغ نسرین
  4. شمارهٔ ۳۰۲آن لعل لب و دهان خندان
  5. شمارهٔ ۳۰۳بچنگ دیو اسیرم بدست غول زبون
  6. شمارهٔ ۳۰۴روز ابر و ترشح باران
  7. شمارهٔ ۳۰۵نمیدانم چه کردی با دل من
  8. شمارهٔ ۳۰۶ای دشمن جان من و ای خیره تن من
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.