پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷

آنکو سرشت مهر تو اندر سرشت ما

هجر تو را نوشت چرا سرنوشت ما

گشتیم خاک ما، که مگر دست روزگار

روزی زند ببام و در دوست خشت ما

ما را بجرم عشق بدوزخ اگر برند

باشد خیال دوست بدوزخ بهشت ما

از ما مپرس حرف و خیالات کفر و دین

ابروی اوست کعبه و کویش کنشت ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹من خرابم شش جهت آباد باشد یا خراب
  2. شمارهٔ ۳۰ایدو زلفت سپاه بی ترتیب
  3. شمارهٔ ۳۱چشم تو امشب شده مست از شراب
  4. شمارهٔ ۳۲برخیز و در قدح فکن آن جوهر مذاب
  5. شمارهٔ ۳۳ایکه گوئی شاه خوبانرا وفائی نیست، هست
  6. شمارهٔ ۳۴در کوی عشقبازی ننگ است و نام نیست
  7. شمارهٔ ۳۵بندگی درکوی عشق از پادشائی خوشتر است
  8. شمارهٔ ۳۶نیمه رفت از شب اکنون هیچکس بیدار نیست
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.