پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵۸

بر در میخانه امشب بزم نو آئین کنم

خاک ره بر هر دو چشم شیخ کوته بین کنم

محتسب بشکست اگر جام سفالین مرا

ساغر می را برغم چشم او زرین کنم

ناصح از مستی زمن گر توبه میخواهد، بچشم

چون بهوش آیم بفرصت ساعتی تغیین کنم

زان می تلخم بپیما یکدوجام خسروی

کز لب لعلش هزاران قصه شیرین کنم

من معلم زاده ام تعلیم اسما کار من

شرح قول اطلبوالعلم ولو بالصین کنم

آصف دانشورم نزد سلیمان عذر من

چیست بابیدانشان گرزاهرمن تمکین کنم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۰من بشیشه درون پری دارم
  2. شمارهٔ ۲۶۱ما فرو مانده در این ره به نخستین قدمیم
  3. شمارهٔ ۲۶۲با خراباتیان رهی دارم
  4. شمارهٔ ۲۶۳دلی از نازکی چون شیشه دارم
  5. شمارهٔ ۲۶۴بگشای در خانه که نره گدائیم
  6. شمارهٔ ۲۶۵خیز تا رخت از این کوی بیکسوی کنیم
  7. شمارهٔ ۲۶۶من صراحی بزیر کش دارم
  8. شمارهٔ ۲۶۷خیز ای همدم که یکدم ناله و زاری کنیم
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.