پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵۶

ز آبادی به ویرانی رسیدیم

ز دانایی به نادانی رسیدیم

به کوی نیستی از راه هستی

به درویشی ز سلطانی رسیدیم

اگر یاران به دشواری رسیدند

به مقصد، ما به آسانی رسیدیم

بسی منزل که طی شد تا در این راه

به اول گام حیرانی رسیدیم

دلیل راه ما شد کفر زلفش

به آیین مسلمانی رسیدیم

نگین اهرمن دزدیده بودیم

به انگشت سلیمانی رسیدیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵۸بر در میخانه امشب بزم نو آئین کنم
  2. شمارهٔ ۲۵۹روزی فتد آخر که من این دام ببرم
  3. شمارهٔ ۲۶۰من بشیشه درون پری دارم
  4. شمارهٔ ۲۶۱ما فرو مانده در این ره به نخستین قدمیم
  5. شمارهٔ ۲۶۲با خراباتیان رهی دارم
  6. شمارهٔ ۲۶۳دلی از نازکی چون شیشه دارم
  7. شمارهٔ ۲۶۴بگشای در خانه که نره گدائیم
  8. شمارهٔ ۲۶۵خیز تا رخت از این کوی بیکسوی کنیم
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.