پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۵ - درباره منزل خود در رود کنگ

در رود کنگ دره تنگی گرفته‌ایم

بر طرف کوه، غار پلنگی گرفته‌ایم

در هم کشیده روی ز سنگین‌دلان شهر

کنج دهی و گوشه سنگی گرفته‌ایم

رخشنده گوهریم که اندر درون سنگ

از تاب مهر، آبی و رنگی گرفته‌ایم

صافی دلیم چون خم و روشن روان چو جام

بر روی اگر چو آینه، زنگی گرفته‌ایم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۷گر تو می در خواب خوردی، ما به بیداری زنیم
  2. شمارهٔ ۲۳۸زر چه باشد که نثار کف پای تو کنم
  3. شمارهٔ ۲۳۹بتقریبی ز ما گاهی ببر نام
  4. شمارهٔ ۲۴۰یک بوسه زلعل لب دلجوی تو خواهم
  5. شمارهٔ ۲۴۱ما راز نهانیم که در قلب جهانیم
  6. شمارهٔ ۲۴۲از قول دوست ما بیکی مرحبا خوشیم
  7. شمارهٔ ۲۴۳چون شود سردی فزون کار می و ساغر کنم
  8. شمارهٔ ۲۴۴بتی شیرین لب اما ترشروی و تند خو دارم
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.