پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴۵

همه جانب قدم مرحله‌پیما دارم

روشناس غم عشقم، همه‌جا جا دارم

غیرتم با تو چنان است که شبها به خیال

جنگ پهلوی تو با صورت دیبا دارم

از پی نقش پی ناقه نیم سرگردان

داغی از لاله درین دشت، تمنا دارم

نروم سوی وی آهسته ز ترسیدن جان

حذر از همرهی آبله پا دارم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴۷لبی از زمزمه عشق، خروشان دارم
  2. شمارهٔ ۳۴۸شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم
  3. شمارهٔ ۳۴۹سر تا قدم ز داغ تمنا در آتشم
  4. شمارهٔ ۳۵۰از لعل لبت جز طمع خام ندارم
  5. شمارهٔ ۳۵۱شب که بی روی تو از اشک دمادم سوختیم
  6. شمارهٔ ۳۵۲عافیت غم را مداوا کرد و زین غم سوختم
  7. شمارهٔ ۳۵۳شکل گردابی به گرد خود ز مژگان می‌کشم
  8. شمارهٔ ۳۵۴داغ سودایم، به سوی سینه‌ریشان می‌روم
همه‌ی غزلیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.