پرش به محتوای اصلی
غبار همدانی غبار همدانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶

بر مشامم بوی جانان می‌رسد

بر لبم جان پای‌کوبان می‌رسد

نامده بیرون بشیر از شهر مصر

بوی پیراهن به کنعان می‌رسد

بر مشامم همره پیک صبا

بوی آن زلف پریشان می‌رسد

شست برنگرفته از یک چوبه تیر

بر دلم صد زخمه پیکان می‌رسد

مشنو ای جان از غبار ار زانکه گفت

درد مشتاقان به درمان می‌رسد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸تو را بر سر از فقر افسر نباشد
  2. شمارهٔ ۲۹گر گنج غمت در دل دیوانه نمی‌شد
  3. شمارهٔ ۳۰میی کز وی بنای شادمانی ها به جا باشد
  4. شمارهٔ ۳۱ما سمندر زادگان را شکوه از آتش نباشد
  5. شمارهٔ ۳۲سحر باد صبا از ساحت کوی تو می‌آمد
  6. شمارهٔ ۳۳ز آشیان مرغ دلم کاش کناری بکند
  7. شمارهٔ ۳۴روزی که کلک تقدیر در پنجۀ قضا بود
  8. شمارهٔ ۳۵هرکه دست از جان نشوید کی ز جانان کام جوید
همه‌ی غزلیات ←

غبار همدانی درباره‌ی غبار همدانی

سیّد حسین رضوی معروف به غبار همدانی (زادهٔ ۱۲۷۰ یا ۱۲۶۵ قمری در همدان - درگذشتهٔ ۱۳۲۲ قمری) شاعر همدانی است. وی از دومان حاج سیّد صادق امام جمعهٔ همدان و از سادات کبابى آن دیار بود. وى در همدان قدم به عرصۀ هستى نهاد. علوم ادبى و عربى را در زادگاهش فراگرفت و با استعداد سرشار و هوش و ذکاوت فوق‌‏العادّه‌‏ای که داشت در تحص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.