پرش به محتوای اصلی
غبار همدانی غبار همدانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳

گر به دنبال تو یک ناله ام از دل خیزد

ناله جای جرس از ناقه و محمل خیزد

خیز ای دل که در این قافله امشب من و تو

نگذاریم که افغال ز جلاجل خیزد

نفروشم به دو صد زمزمۀ چنگ و رباب

ناله ای راکه شب هجر تو از دل خیزد

عشق را شیفته ای باید جان بر کف دست

این نه کاریست که از مردم عاقل خیزد

هر چه در مزرع دل تخم وفا بتوانی

رو بیفشان که ازین مزرعه حاصل خیزد

چون هما مرغ دلم از سر عالم برخاست

از سر کوی تو ای مه به چه مشکل خیزد؟

دامن آلوده به خون دل بلبل بینی

در گلستان جهان هر گلی از گل خیزد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵همه روزه بر سر کشور دلم از بتان حشمی رسد
  2. شمارهٔ ۲۶بر مشامم بوی جانان می‌رسد
  3. شمارهٔ ۲۷دلی که در خم زلف بتی اسیر نباشد
  4. شمارهٔ ۲۸تو را بر سر از فقر افسر نباشد
  5. شمارهٔ ۲۹گر گنج غمت در دل دیوانه نمی‌شد
  6. شمارهٔ ۳۰میی کز وی بنای شادمانی ها به جا باشد
  7. شمارهٔ ۳۱ما سمندر زادگان را شکوه از آتش نباشد
  8. شمارهٔ ۳۲سحر باد صبا از ساحت کوی تو می‌آمد
همه‌ی غزلیات ←

غبار همدانی درباره‌ی غبار همدانی

سیّد حسین رضوی معروف به غبار همدانی (زادهٔ ۱۲۷۰ یا ۱۲۶۵ قمری در همدان - درگذشتهٔ ۱۳۲۲ قمری) شاعر همدانی است. وی از دومان حاج سیّد صادق امام جمعهٔ همدان و از سادات کبابى آن دیار بود. وى در همدان قدم به عرصۀ هستى نهاد. علوم ادبى و عربى را در زادگاهش فراگرفت و با استعداد سرشار و هوش و ذکاوت فوق‌‏العادّه‌‏ای که داشت در تحص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.