پرش به محتوای اصلی
قصاب کاشانی قصاب کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۷

یار هجران وفا کند به غلط

درد ما را دوا کند به غلط

هست روی لبش به جانب غیر

نظری چون به ما کند به غلط

دانه‌ام از برای حفظ بدن

تکیه بر آسیا کند به غلط

دلم از موج صد خطر دارد

در سراب آشنا کند به غلط

از عنایات، حاجت قصاب

چه شود گر روا کند به غلط

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۹به هر کجا که روی باشدت خدا حافظ
  2. شمارهٔ ۲۰۰گوییا خط عارض آن دل‌ربا را کرده حفظ
  3. شمارهٔ ۲۰۱مرا که هست ز هر باب کردگار حفیظ
  4. شمارهٔ ۲۰۲من که در بزم تو دارم راه پایی همچو شمع
  5. شمارهٔ ۲۰۳ای ز رخسار تو شب سوختن آموخته شمع
  6. شمارهٔ ۲۰۴هم در زمین و هم به سما می‌کنم سماع
  7. شمارهٔ ۲۰۵ای قدّ تو چون معنی برجسته مصرع
  8. شمارهٔ ۲۰۶لب آن شوخ طالب علم خندان است در واقع
همه‌ی غزلیات ←

قصاب کاشانی درباره‌ی قصاب کاشانی

سعید قصاب کاشانی از شاعران دورهٔ صفویه بود که در سدهٔ یازدهم و دوازدهم قمری می‌زیست. از زندگی وی اطلاعات دقیقی در دست نیست و خود نیز در اشعارش به امور زندگی اشارتی نکرده است. اما آنچه به طور جسته و گریخته از اشعار او درک می‌شود این است که مردی کاسب و تهیدست بوده است. به‌طور قطع و یقین حرفهٔ او قصابی بوده و به همان جهت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.