پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰۰

هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو

ناظر حسنه صفاتم تنه ناها یا هو

موسی و خضر و تماشای تجلی بر طور

من نه در بند جهاتم تنه ناها یا هو

شرر آتش رخشنده عشقم که یکی‌ست

دم میلاد و وفاتم تنه ناها یا هو

ظلمت کفر مبین روشنی طبع نگر

چشمه آب حیاتم تنه ناها یا هو

فن تحریر به من نازد و من فارغ از آن

مرجع کلک و دواتم تنه ناها یا هو

بر در دوست همی بیهده نالم که مباد

رنجد از صبر و ثباتم تنه ناها یا هو

پرورش جز به خورش نیست همانا رازق

بر جگرداده براتم تنه ناها یا هو

مجرم عالم ارواح و به پاداش عمل

خسته قید حیاتم تنه ناها یا هو

تکیه بر مغفرت اوست نه بر طاعت خویش

تارک صوم و صلاتم تنه ناها یا هو

چشم دارم که به ره روی دهد بی‌خودیی

جز بدین نیست نجاتم تنه ناها یا هو

غالبم تشنه تلخاب نه همچون حافظ

مایل شاخ نباتم تنه ناها یا هو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۰۲بتی دارم از اهل دل رم گرفته
  2. شمارهٔ ۳۰۳مر ز فنا فراغ را مژده برگ و ساز ده
  3. شمارهٔ ۳۰۴گاهی به چشم دشمن و گاهی در آینه
  4. شمارهٔ ۳۰۵بر دست و پای بند گرانی نهاده ای
  5. شمارهٔ ۳۰۶چون زبان‌ها لال و جان‌ها پر ز غوغا کرده‌ای
  6. شمارهٔ ۳۰۷می‌رود خنده به سامان بهاران زده‌ای
  7. شمارهٔ ۳۰۸کیستم دست به مشاطگی جان زده‌ای
  8. شمارهٔ ۳۰۹دارم دلی ز غصه گران‌بار بوده‌ای
همه‌ی غزلیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.