پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۹۹

به حال زار من آن ماه را نگاهی نیست

چه سود روزی اگر نیز هست ماهی نیست

جفاست از تو همیشه مراد من نه وفا

که گاه گاهی اگر هست گاه گاهی نیست

چگونه جانب مسجد روم به میخانه

ز کوی عشق به ملک صلاح راهی نیست

ز جاه و منصب عالم فراغتی دارم

به جز فتادگی‌ام منصبی و جاهی نیست

نکوترین رقم بر صحیفه هستی

درین که صورت خوب است اشتباهی نیست

چه نخل گویمت ای گلبن حدیقه حسن

که حاصلم ز تو جز ناله و آهی نیست

ز ظلم پیش که نالد فضولی مسکین

درین دیار چو غیر از تو پادشاهی نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱ناله زاری که در دلها اثر دارد کجاست
  2. شمارهٔ ۱۰۲عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفت
  3. شمارهٔ ۱۰۳نه همین قد من از بار غم دور خم است
  4. شمارهٔ ۱۰۴در غمت کارم به چشم اشکبار افتاده است
  5. شمارهٔ ۱۰۵بی لبت قطع نظر کرده ام از آب حیات
  6. شمارهٔ ۱۰۶به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب است
  7. شمارهٔ ۱۰۷هجوم سیل سرشکم ز دل اثر نگذاشت
  8. شمارهٔ ۱۰۸امید بود که خواهد جفای یارم کشت
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.