پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۶

وصال او ز عمر جاودان به

خداوندا مرا آن ده که آن به‏

مگو سرّ وجودش با مخالف

که راز دوست از دشمن نهان به

به خلدم زاهدا دعوت مفرما

که شوق صاحب الامرم از آن به

دلا دائم به فکر و ذکر او باش

به حکم آن که طاعت جاودان به

ز هر حرفی که گویی فیض جایی

حدیث صاحب عصر و زمان به‏

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۸پیرو شریعت باش ای دل ار مسلمانی
  2. شمارهٔ ۱۳۹طفیل نور امامند آدمی و پری
  3. شمارهٔ ۱۴۰کتبت قصّة شوقی و مدمعی باکی
  4. شمارهٔ ۱۴۱بسی شوق تو در دل هست و می‌‏دانم که می‌‏دانی
  5. شمارهٔ ۱۴۲سحر با باد می‌‏گفتم حدیث آرزومندی
  6. شمارهٔ ۱۴۳گر از روشِ حافظ و قرآن به در آیی
  7. شمارهٔ ۱۴۴نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی!
  8. شمارهٔ ۱۴۵ای قصه بهشت ز کویت حکایتی
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.