پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۹۳

بلبلان را همچو رویت کم به دست آید گلی

چون تو کی در گلشن عالم به دست آید گلی

منتی نه از بهار او را نه بیمی از خزان

همچو داغ عشق خوبان کم به دست آید گلی

دست خالی گل نچیند در چمن، باور مکن

غنچه را بی‌کیسة درهم به دست آید گلی!

آشنایان را نپنداری که در گلزار دهر

بی‌گزند خارِ نامحرم به دست آید گلی!

بی‌رخت محروم از گلشن چه ذوقی باشدش

هر که را در حلقة ماتم به دست آید گلی

آب و رنگ عارضت از اشک من باشد، کجا

باغ را بی‌گریه شبنم به دست آید گلی!

سیر گلزار هوس فیّاض تا کی می‌کنی

خو به حسرت کن که اینجا هم به دست آید گُلی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۹۵هنوزم می‌خلد در دل خیال نوک مژگانی
  2. شمارهٔ ۶۹۶کسی را شد مسلّم نکته دانی
  3. شمارهٔ ۶۹۷تا به کی چون آتش ای گل خانمانسوزی کنی
  4. شمارهٔ ۶۹۸همچو شمشیر ای پسر گر جوهری پیدا کنی
  5. شمارهٔ ۶۹۹برین مباش که قانون تازه ساز کنی
  6. شمارهٔ ۷۰۰اگر چو شمع زمانی در انجمن بنشینی
  7. شمارهٔ ۷۰۱به دیده جا دهدت گر رقیب دون، نروی!
  8. شمارهٔ ۷۰۲زلف او هر جانب افکندست دام غمزه‌ای
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.