پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۹۲

چون گل به چمن خنده دمادم نفروشی

یک غنچه تبسم به دو عالم نفروشی

در کوچة ما جنس دوا سخت کسادست

با داغ‌دلان جلوة مرهم نفروشی

سرمایة غم سخت عزیزست نگه‌دار

هر چند که بسیار خری کم نفروشی

در مشرب غم تشنه لبی مایة ذوقست

این زهر گلوسوز به زمزم نفروشی

فیّاض به جانان نکنی درد دل اظهار

در کوچة راحت‌طلبان غم نفروشی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۹۴گمنام گرد و باش فراموش عالمی
  2. شمارهٔ ۶۹۵هنوزم می‌خلد در دل خیال نوک مژگانی
  3. شمارهٔ ۶۹۶کسی را شد مسلّم نکته دانی
  4. شمارهٔ ۶۹۷تا به کی چون آتش ای گل خانمانسوزی کنی
  5. شمارهٔ ۶۹۸همچو شمشیر ای پسر گر جوهری پیدا کنی
  6. شمارهٔ ۶۹۹برین مباش که قانون تازه ساز کنی
  7. شمارهٔ ۷۰۰اگر چو شمع زمانی در انجمن بنشینی
  8. شمارهٔ ۷۰۱به دیده جا دهدت گر رقیب دون، نروی!
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.