پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۰۱

به دیده جا دهدت گر رقیب دون، نروی!

چو آفتاب به هر روزنی درون نروی!

به طفلی ار چه در آغوش غیر می‌رفتی

تو سرو نازِ جوانی شدی کنون نروی

چو شعله جا به دلم کرده‌ای، دگر زنهار

رقیب اگر دم سردی دمد برون نروی

هوای سردِ هوس با گلت مناسب نیست

برون سینة عاشق به صد فسون نروی

اگر به خاطر فیّاض ره کنی سهل است

ولیک در دل هر بلهوس درون نروی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۰۳خوش بی‌خبر ز حال دل زار گشته‌ای
  2. شمارهٔ ۷۰۴دارم دلی به مهر بتان عهد بسته‌ای
  3. شمارهٔ ۷۰۵سخت بی‌مهر و جفا پیشه و پر فن شده‌ای
  4. شمارهٔ ۷۰۶در جامة خوبی چه بلا حور سرشتی
  5. شمارهٔ ۷۰۷جدا از من بهر کس خواستی مهر و وفا کردی
  6. شمارهٔ ۷۰۸دلم خوشست اگر شکوه‌گر دعا بنویسی
  7. شمارهٔ ۷۰۹خواهم که نشینم خوش برطرف گلستانی
  8. شمارهٔ ۷۱۰نگاه گرم عاشق را، رسد جانانه آرایی
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.