پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۸۷

گر دلت بما باشد ور تو یار ما باشی

هر کجا که بنشینی در کنار ما باشی

رنگ ناپذیرستی به که در تماشایت

ما ز خود رویم و تو یادگار ما باشی

خود به خود نپردازی زان به ما نپردازی

گر به فکر خویش افتی بی‌قرار ما باشی

ما ز خود برون رفتیم تا مگر درون آیی

خود که‌ایم ما تا تو دزد یار ما باشی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۸۹عهدم همه جا، عهد شکن بلکه تو باشی
  2. شمارهٔ ۶۹۰الهی تا بود دنیا تو باشی
  3. شمارهٔ ۶۹۱زهی به پیش لبت کار عقل مدهوشی
  4. شمارهٔ ۶۹۲چون گل به چمن خنده دمادم نفروشی
  5. شمارهٔ ۶۹۳بلبلان را همچو رویت کم به دست آید گلی
  6. شمارهٔ ۶۹۴گمنام گرد و باش فراموش عالمی
  7. شمارهٔ ۶۹۵هنوزم می‌خلد در دل خیال نوک مژگانی
  8. شمارهٔ ۶۹۶کسی را شد مسلّم نکته دانی
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.