پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۱۲

ای شده سر تا به پا چو گلبن پر گل

طرّة دستار کرده دستة کاکل

کار کمر تنگ کرده تاب کمربند

طرف کله برشکسته طرز تغافل

خنده برانگیخته ز لعل چو غنچه

ژاله برآمیخته به چهرة چون گل

برگ سمن سبز کرده طرف بناگوش

چشمة خضر آب داده سبزة سنبل

زلف به ابطال امتناع تناهی

خم به خم اثبات کرده حکم تسلسل

گوشة دنباله زیب چشم سیه مست

سرمه فشان در گلوی نالة بلبل

ناوک مژگان آب خورده ز شوخی

نشتر شریان گشای تاب و تحمّل

وعده فرامش تبسّم لب مژگان

می‌فکند در بنای صبر تزلزل

با همه خواری به پشت گرمی لطفت

هیچ نکردیم از رقیب تنزّل

دادن کام دلی به هیچ، تسلّی

این همه بی‌رحم من نداشت تأمّل

کرده در ایّام نکته سنجی طبعت

فکرت فیّاض ختم طرز تغزّل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱۴محرم دل سینة بی‌کینة خود کرده‌ام
  2. شمارهٔ ۵۱۵صیت حسنم که به آفاق به جنگ آمده‌ام
  3. شمارهٔ ۵۱۶تا جدا از بزم آن آرام دل‌ها مانده‌ام
  4. شمارهٔ ۵۱۷بی‌رخت با تیره‌روزی روزگاری مانده‌ام
  5. شمارهٔ ۵۱۸باز در دل دود آه شعله ور پیچیده‌ام
  6. شمارهٔ ۵۱۹مرد عشقم گرچه خود را در هوس پیچیده‌ام
  7. شمارهٔ ۵۲۰دی صبا را همنشین زلف جانان دیده‌ام
  8. شمارهٔ ۵۲۱وقت آن شد کز لب دل گل کند تبخاله‌ام
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.