پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۱۴

محرم دل سینة بی‌کینة خود کرده‌ام

کس چه داند آنچه من با سینة خود کرده‌ام

گوهری نایاب‌تر از وصل در پیش منست

من که سیلاب فنا گنجینة خود کرده‌ام

وصله‌دوزی‌های اضدادم به غایت تیره داشت

جوهر نورانی از آیینة خود کرده‌ام

من که از خود در هراسم با کس دیگر چه کار!

بی‌کسی را محرم دیرینة خود کرده‌ام

کارها بر من معطّل کرده شغل عاشقی

من تمام هفته را آدینة خود کرده‌ام

دیده‌ام تا طرح یکرنگی میان کفر و دین

سبزة زنگار را آیینة خود کرده‌ام

گر گشاد سینه خواهی ترک دل فیّاض گیر

من به این مرهم علاج سینة خود کرده‌ام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱۶تا جدا از بزم آن آرام دل‌ها مانده‌ام
  2. شمارهٔ ۵۱۷بی‌رخت با تیره‌روزی روزگاری مانده‌ام
  3. شمارهٔ ۵۱۸باز در دل دود آه شعله ور پیچیده‌ام
  4. شمارهٔ ۵۱۹مرد عشقم گرچه خود را در هوس پیچیده‌ام
  5. شمارهٔ ۵۲۰دی صبا را همنشین زلف جانان دیده‌ام
  6. شمارهٔ ۵۲۱وقت آن شد کز لب دل گل کند تبخاله‌ام
  7. شمارهٔ ۵۲۲خوش تلاش محرمی‌ها می‌کند بیگانه‌ام
  8. شمارهٔ ۵۲۳درین دریای بی‌بن چون حبابم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.