پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۴۰۷

کو آنکه شیونم به اثر آشنا شود

این ارغنون به نغمة تر آشنا شود!

بگذار بی‌نصیب بمانم روا مدار

بوی تو با نسیم سحر آشنا شود

لذّت گرفتة غم ناکامی ترا

رحم است، ناله گر به اثر آشنا شود

صد چشمه آب خضر به تلخی فرو برم

تا کام من به خون جگر آشنا شود

تا کی ز باد دامن بیگانگی تو

گردم غبار خاطر هر آشنا شود

نگذاشت ذوق تلخی ایام غم دمی

کام دلم به شیر و شکر آشنا شود

بگذشت عمر و ذوق گریبان امان نداد

فیّاض را که دست به سر آشنا شود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۰۹کمرده‌ام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود
  2. شمارهٔ ۴۱۰لطف کن تلخی که جان بی‌لذّت از شکّر شود
  3. شمارهٔ ۴۱۱تخم دلخواه درین مزرعه کم سبز شود
  4. شمارهٔ ۴۱۲کم کنم شیون نمی‌خواهم که نقص غم شود
  5. شمارهٔ ۴۱۳دانشم حاشا که ابرِ آفتاب من شود
  6. شمارهٔ ۴۱۴آفت عاشق ز صلح و جنگ پیدا می‌شود
  7. شمارهٔ ۴۱۵آیینه از عکس رخ یارم گلستان می‌شود
  8. شمارهٔ ۴۱۶چندان که از تو جور و جفا کم نمی‌شود
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.