پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۵

قدم از بار محنت برنخیزد

محبّت هم ازین کمتر نخیزد

به دل تخم هوش کشتم نشد سبز

بلی دانه ز خاکستر نخیزد

ز دامنگیری خاکش در آن کو

چو سایه هر که افتد برنخیزد

شبی بر بستر حسرت نیفتم

که سیلابم ز چشم تر نخیزد

چنان افتاده‌ام فیّاض از پای

که آه از دل به نشتر برنخیزد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱۷ناله از دل تا به لب از ضعف مشکل میرسد
  2. شمارهٔ ۳۱۸بخت کو کز تو بمن مژدة یادی برسد
  3. شمارهٔ ۳۱۹کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد
  4. شمارهٔ ۳۲۰تا کی چنینم از مژه خون جگر چکد
  5. شمارهٔ ۳۲۱ز عریانی نیندیشم اگر عالم خطر باشد
  6. شمارهٔ ۳۲۲یک شب که نه در وصال باشد
  7. شمارهٔ ۳۲۳خوشا آن دل که تا جان باشدش اندوهگین باشد
  8. شمارهٔ ۳۲۴حنای پای تو شد خون من، حلال تو باشد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.