پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۸

باز ذوق عاشقی بر عقل زور آورده است

یاد مستی رخنه در ملک شعور آورده است

نالهٔ بلبل سرودی یاد مستان داده است

بوی گل دیوانهٔ ما را به شور آورده است

من کجا و دست گل چیدن کجا ای باغبان

نالهٔ بلبل مرا اینجا به زور آورده است

عشق با من در ازل می‌کرد تقریر غمت

سیل، خاشاک مرا از راه دور آورده است

عشق را چندین هزاران دیدهٔ دیدار هست

عقل در بزم تماشا چشم کور آورده است

چهرهٔ بت آتش موسی است گویی پیر دیر

سنگ این بتخانه را از کوه طور آورده است

تا ز یاد خویش رفتم پُر شدم از یاد دوست

بیخودی ظلمت ز خاطر برده، نور آورده است

پیش ازین با ما نگاهش این گرانی‌ها نداشت

تا که بازش بر سر ناز و غرور آورده است؟

داده تا با خود قرار هم‌نشینی‌های غیر

زورها فیّاض بر طبع غیور قرار آورده است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۰مگو ز عقل که دام فریب خودرایی‌ست
  2. شمارهٔ ۱۶۱امشب دگر نگاه کجت جاودانه است
  3. شمارهٔ ۱۶۲سودای تو از جان وفاکیش نرفتست
  4. شمارهٔ ۱۶۳گر ز زلف آزاد گشتم دام کاکل در پی است
  5. شمارهٔ ۱۶۴برفروزد جان و تن با آنکه داغ دل یکی‌ست
  6. شمارهٔ ۱۶۵چه شد که عشوه دگر مست خویشتن‌داریست
  7. شمارهٔ ۱۶۶باز با مژگان ما سیلاب عهدی تازه بست
  8. شمارهٔ ۱۶۷عشوه‌اش چون در چمن آیین لطف و ناز بست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.