پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۳

چمن به خرّمی و گل به بار نزدیک است

جنون تهیّه نکرد و بهار نزدیک است

نشان ساحل این بحر ای که می‌پرسی

اگر به موج سواری کنار نزدیک است

به غیر یأس ابد در میانه فاصله نیست

بیا که وعدة دیدار یار نزدیک است

به خنده دست ندارم ولی به دولت عشق

رهم به گریة بی‌اختیار نزدیک است

گواه دعوی منصور می‌تواند شد

کسی که یک سر و گردن به دار نزدیک است

سر از دریچة گرداب کن برون و ببین

که چون محیط فنا را کنار نزدیک است

قدم به وادی حرمان به راه نه فیّاض

که راه وصل ازین رهگذار، نزدیک است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۵هر خس به باغ ما گل و هر زاغ بلبل است
  2. شمارهٔ ۱۳۶سراپا شعله گردیدست کاینم جامة آل است
  3. شمارهٔ ۱۳۷من و تصوّر ترک غمت خیال محال است
  4. شمارهٔ ۱۳۸تو سروری سرفرازی بر تو ختم است
  5. شمارهٔ ۱۳۹چون نسیمم در ره عشق تو نقش پا گم است
  6. شمارهٔ ۱۴۰مو به موئیم دل و بهر غم یار کم است
  7. شمارهٔ ۱۴۱عکس رخ جانانه که در منزل چشم است
  8. شمارهٔ ۱۴۲ز عکس زلف تو آیینه سنبلستانست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.