پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۸

تو سروری سرفرازی بر تو ختم است

تو جانی دلنوازی بر تو ختم است

زده داغ تو مُهرم بر در دل

که یعنی عشقبازی بر تو ختم است

نیاز عالمی را کشته نازت

بنازم بی‌نیازی بر تو ختم است

به تیرم گه نوازی که به تیغم

بتا عاشق‌نوازی بر تو ختم است

ز سعیت برگذشت از چاره کارم

سپهرا چاره‌سازی بر تو ختم است

چو شمعم دید شب، فیّاض خوش گفت

که الحق جان‌گدازی بر تو ختم است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۰مو به موئیم دل و بهر غم یار کم است
  2. شمارهٔ ۱۴۱عکس رخ جانانه که در منزل چشم است
  3. شمارهٔ ۱۴۲ز عکس زلف تو آیینه سنبلستانست
  4. شمارهٔ ۱۴۳تا بوی زلف یار در آبادی منست
  5. شمارهٔ ۱۴۴عشق بازی جستجوی یار در دل کردنست
  6. شمارهٔ ۱۴۵عشق را پیغمبرم داغ جنون تاج منست
  7. شمارهٔ ۱۴۶درون پرده نه پنهان عذار جانانست
  8. شمارهٔ ۱۴۷بی‌روی تو تا چشم صراحی نگرانست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.