پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۲

ز عکس زلف تو آیینه سنبلستانست

به وصف روی تو بلبل هزار دستانست

به نخل قد تو کردیم سرو را نسبت

بدین وسیله کنون سرفراز بستانست

اسیر عشق تو باغ و بهار را چه کند

خیال روی تو هر جا بود گلستانست

هوا چو سرد شود باده خوش بود فیّاض

پیاله گیر که ساغر گل زمستانست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۴عشق بازی جستجوی یار در دل کردنست
  2. شمارهٔ ۱۴۵عشق را پیغمبرم داغ جنون تاج منست
  3. شمارهٔ ۱۴۶درون پرده نه پنهان عذار جانانست
  4. شمارهٔ ۱۴۷بی‌روی تو تا چشم صراحی نگرانست
  5. شمارهٔ ۱۴۸به هنر فخر نکردن هنر مردانست
  6. شمارهٔ ۱۴۹جهان ز عکس رخت پرگل است و یاسمن است
  7. شمارهٔ ۱۵۰به لب تا نغمة عیشم قرین است
  8. شمارهٔ ۱۵۱آه جگر ماست که آتش شرر اوست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.