پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۰

به لب تا نغمة عیشم قرین است

مدار چرخ برچین ِ جبین است

شکوهم مانع افتادگی نیست

سرم بر چرخ و رویم بر زمین است

نظر جایی نمی‌اندازم از بیم

نگاهم را نگاهی در کمین است

لب پر خنده چون ساغر چه حاصل

چو مینا گریه‌ام در آستین است

ز کشت همّتم یک جو طمع نیست

که این خرمن فدای خوشه‌چین است

حذر ای غنچه از دود دلم کن

که آه من طلسم آتشین است

ز چرخ از مهلت ده روزه فیّاض

مشو ایمن چنین دشمن متین است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۲تنها نه دیده‌ام به رخ نازنین تست
  2. شمارهٔ ۱۵۳دستگاه حسن لیلی گوشه‌ای از کار تست
  3. شمارهٔ ۱۵۴تا به رخسار تو زلف مشک‌فام افتاده است
  4. شمارهٔ ۱۵۵جسم خاکی گر بمیرد آتش جان زنده است
  5. شمارهٔ ۱۵۶جز تو عاشق را کسی کی سر به صحرا داده است
  6. شمارهٔ ۱۵۷با وجود ضعف کی ما را کس از جا برده است
  7. شمارهٔ ۱۵۸باز ذوق عاشقی بر عقل زور آورده است
  8. شمارهٔ ۱۵۹تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته است
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.