پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲

هنوز شعله‌فشانست آه حسرت ما

هنوز غرقه به خونست چشم عشرت ما

به دور حسن تو چندان مریض دارد عشق

که مرگ را نشود فرصت عیادت ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴پامال ترکتاز خزان شد بهار ما
  2. شمارهٔ ۱۵شبی که هجر بپرداخت از تو منزل ما
  3. شمارهٔ ۱۶آشفته‌تر از ماست بسی انجمن ما
  4. شمارهٔ ۱۷چون شعله پرتب است درون و برون ما
  5. شمارهٔ ۱۸باز دل در موج تبخال از تب حرمان کیست
  6. شمارهٔ ۱۹باز دل بر در غم طرح محبت انداخت
  7. شمارهٔ ۲۰عندلیب عشق را جز ناله‌های زار نیست
  8. شمارهٔ ۲۱خاکستر این سوخته را باز توان سوخت
همه‌ی غزلیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.